Krips reisdagboek dag 20 t/m 27
Dag 20+21: We hebben een tussenstop in Ubud, Bali. Een wereld van verschil met waar we tot nu toe zijn geweest omdat het een stuk minder Islamitisch is. We bezoeken hindoeïstische tempels waar een horde witte toeristen zich in een bad heilig water stort. Enige tijd sta ik sprakeloos naar het tafereel te kijken en besluit uiteindelijk dat deze mensen overduidelijk een zegening of twee kunnen gebruiken. Bij de uitgang van de tempels staan hongerige souvenirverkopers voor ons klaar. Ik heb een zwak voor souvenirs. Wat Sal heeft met koffie, heb ik met waxinelichthouders en mini-surfboards. Misschien dat het nieuws over het faillissement van het blokker-concern mijn consumptiedrift wat doet oplaaien, want mijn handen jeuken voor houten salamanders en gemozaïekte onderzetters.
We bezoeken een apenbos, waar ditmaal geen hongerige verkopers, maar een aller schattigst aapje zijn zinnen heeft gezet op, jawel, mijn gezicht. Gelukkig kom ik na een volwassen onderhandeling over een tros bananen met de schrik vrij. 's avonds eten we bij een heerlijk vegetarisch restaurant. Ik huil van binnen omdat zulke restaurants niet vaker in ons reisbudget passen.
Dag 22: Ik wil niet te veel kwijt over deze dag. Vandaag leer ik de ware betekenis van twee woorden: onbetrouwbaar en incompetent. En dit gaat niet over mijn deal in het apenbos. We hebben een reis geboekt vanaf ons hostel naar Gili air, een eiland op Lombok. De komende uren blijkt onze boot niet rechtstreeks te gaan, worden we ergens, god mag weten waar, uit een busje gegooid, wordt tegen ons gezegd dat de ferry naar het eiland niet gaat, staan we vast achter een Indonesische bruiloft en missen we maar liefst twee keer de ferry (ha! die gaat dus toch) door foute informatie. Na vooral vaak onze portemonnee te trekken, een emotionele instorting van mij en heel veel boze blikken, komen we aan in ons hostel. We worden dronken en kijken naar de mooiste sterrenhemel die we ooit hebben gezien. Hier kun je vallende sterren sparen.
Dag 23+ 24: We worden wakker in onze bamboehut en zijn beland in een scène van MTV The Hills. Allemaal bloedmooie, afgetrainde, gebruinde mensen verzamelen zich in en rond het zwembad en.. wat ze doen, echt geen idee. Mijn sociale voelsprieten voelen hoe laat het is. Ik trek mijn mooiste verwassen t-shirt en ongewassen short aan over mijn gehavende benen en plof met mijn romige lijf op een stretcher. Ik tuit mijn lipjes en kijk vanachter mijn zonnebril naar ontluikende liefdes bij het zwembad, een hevige ruzie bij de receptie en de mannelijke onderonsjes rond de tafeltennistafel. Al gauw veranderen mijn voelsprieten van koers. 'Crazy catlady' lijkt me prima, en gezien er een horde kleine kittens rondrent, zeker geen straf.
We gaan naar het strand. Omdat het ons daar letterlijk iets te heet wordt onder onze voeten, vluchten we een spa in voor een massage. Sal valt in slaap en ik heb een hevige loopneus.
Dag 25: We verlaten het Gili eiland en gaan naar Senaru, in het noorden van Lombok. Ik denk dat god een SAS-dag had toen hij Senaru schiep. We ontmoeten een enthousiast Spaans stelletje en gaan op waterval-zoektocht. Die zoektocht blijkt vrij eenvoudig. Er loopt namelijk een trap regelrecht naar de eerste waterval. Adembenemend mooi.
We lopen verder de jungle in. Lokale kinderen helpen ons de weg vinden en twee rivieren over steken om bij de tweede waterval te komen. Hier duiken we het koude water in en beleven een romantisch zoenmoment, geregisseerd door het spaanse stel.
Dag 26: Ik ben ziek en lig de hele dag in bed. Ook een beetje sip omdat ik de jungletocht moet missen die voor vandaag gepland stond. Sal skipt ook de jungletocht om kopjes gemberthee naar mij te brengen én regelt dat we de jungletocht de volgende dag kunnen doen. Sal is Awesome en lief.
Dag 27: Rond de middag vertrekken we met onze gids richting jungle. Voor het eerst sinds twee maanden valt er regen. We vinden een schuilplaats bij een lieve locale familie en omdat de bui geen water bij de wijn doet, genieten we maar van zelfgemaakte rijstwijn. Als de regen is gestopt, lopen we verder. We komen langs de mooiste uitzichten, die recht uit junglebook lijken te komen, zien wilde (zwarte) aapjes, lopen langs afgronden en praten met gids Matcho over het geloof, de natuur en het leven. Matcho gaat ons voor naar een waterval. Als hij langs een groot gewas loopt, wordt de lucht plots geel gekleurd door tientallen kleine gele vlinders. We klimmen een stuk naar boven en wachten tot de zon ondergaat. Ons wachten wordt beloond. We zien hoe de zon de jungle goud kleurt en even later in de grote oceaan verdwijnt.
We bezoeken een apenbos, waar ditmaal geen hongerige verkopers, maar een aller schattigst aapje zijn zinnen heeft gezet op, jawel, mijn gezicht. Gelukkig kom ik na een volwassen onderhandeling over een tros bananen met de schrik vrij. 's avonds eten we bij een heerlijk vegetarisch restaurant. Ik huil van binnen omdat zulke restaurants niet vaker in ons reisbudget passen.
Dag 22: Ik wil niet te veel kwijt over deze dag. Vandaag leer ik de ware betekenis van twee woorden: onbetrouwbaar en incompetent. En dit gaat niet over mijn deal in het apenbos. We hebben een reis geboekt vanaf ons hostel naar Gili air, een eiland op Lombok. De komende uren blijkt onze boot niet rechtstreeks te gaan, worden we ergens, god mag weten waar, uit een busje gegooid, wordt tegen ons gezegd dat de ferry naar het eiland niet gaat, staan we vast achter een Indonesische bruiloft en missen we maar liefst twee keer de ferry (ha! die gaat dus toch) door foute informatie. Na vooral vaak onze portemonnee te trekken, een emotionele instorting van mij en heel veel boze blikken, komen we aan in ons hostel. We worden dronken en kijken naar de mooiste sterrenhemel die we ooit hebben gezien. Hier kun je vallende sterren sparen.
Dag 23+ 24: We worden wakker in onze bamboehut en zijn beland in een scène van MTV The Hills. Allemaal bloedmooie, afgetrainde, gebruinde mensen verzamelen zich in en rond het zwembad en.. wat ze doen, echt geen idee. Mijn sociale voelsprieten voelen hoe laat het is. Ik trek mijn mooiste verwassen t-shirt en ongewassen short aan over mijn gehavende benen en plof met mijn romige lijf op een stretcher. Ik tuit mijn lipjes en kijk vanachter mijn zonnebril naar ontluikende liefdes bij het zwembad, een hevige ruzie bij de receptie en de mannelijke onderonsjes rond de tafeltennistafel. Al gauw veranderen mijn voelsprieten van koers. 'Crazy catlady' lijkt me prima, en gezien er een horde kleine kittens rondrent, zeker geen straf.
We gaan naar het strand. Omdat het ons daar letterlijk iets te heet wordt onder onze voeten, vluchten we een spa in voor een massage. Sal valt in slaap en ik heb een hevige loopneus.
Dag 25: We verlaten het Gili eiland en gaan naar Senaru, in het noorden van Lombok. Ik denk dat god een SAS-dag had toen hij Senaru schiep. We ontmoeten een enthousiast Spaans stelletje en gaan op waterval-zoektocht. Die zoektocht blijkt vrij eenvoudig. Er loopt namelijk een trap regelrecht naar de eerste waterval. Adembenemend mooi.
We lopen verder de jungle in. Lokale kinderen helpen ons de weg vinden en twee rivieren over steken om bij de tweede waterval te komen. Hier duiken we het koude water in en beleven een romantisch zoenmoment, geregisseerd door het spaanse stel.
Dag 26: Ik ben ziek en lig de hele dag in bed. Ook een beetje sip omdat ik de jungletocht moet missen die voor vandaag gepland stond. Sal skipt ook de jungletocht om kopjes gemberthee naar mij te brengen én regelt dat we de jungletocht de volgende dag kunnen doen. Sal is Awesome en lief.
Dag 27: Rond de middag vertrekken we met onze gids richting jungle. Voor het eerst sinds twee maanden valt er regen. We vinden een schuilplaats bij een lieve locale familie en omdat de bui geen water bij de wijn doet, genieten we maar van zelfgemaakte rijstwijn. Als de regen is gestopt, lopen we verder. We komen langs de mooiste uitzichten, die recht uit junglebook lijken te komen, zien wilde (zwarte) aapjes, lopen langs afgronden en praten met gids Matcho over het geloof, de natuur en het leven. Matcho gaat ons voor naar een waterval. Als hij langs een groot gewas loopt, wordt de lucht plots geel gekleurd door tientallen kleine gele vlinders. We klimmen een stuk naar boven en wachten tot de zon ondergaat. Ons wachten wordt beloond. We zien hoe de zon de jungle goud kleurt en even later in de grote oceaan verdwijnt.
Reacties
Een reactie posten